Negli Actus, l'episodio dell'ammansimento
del lupo č narrato al cap. XXIII (De lupo reducto per b. Franciscum ad
magnam mansuetudinem), che qui viene riportato secondo l'edizione curata
da P. J. Campbell (Actus Beati Francisci et sociorum eius, S.M. degli
Angeli - 1988)
ccidit
quoddam mirabile et celebri memoria dignum in civitate Engubii, dum adhuc
viveret s.p.n. Franciscus Erat namque in territorio civitatis Engubii
quidam lupus terribělis magnitudine corporis et ferocissimus rabie famis;
2. qui non solum animalia destruebat sed etiam
homines et feminas a devorabat, ita quod omnes cives in tanta peste ac
terrore tenebat, quod omnes ibant muniti et armati cum egrediebantur
terram, ac si deberent ad bella funesta procedere.
3. Nec tamen sic armati valebant dicti lupi
mortales dentes aut truculentam evadere rabiem, qui eidem per inforta
-tium obviabant. Unde tantus terror omnes invasit, qnod vix aliquis extra
portam civitatis audebat cxire.
4. Volens autem Deus notificare sanctitatem b.
Francisci civibus supraděctis, cum s. Franciscus moraretur ibidem,
compatiens illis s. Franciscus disposuit exire obviam dicto lupo.
5. Cui cives, lioc sentientes, dicebant: "
Fr Francisce, cave ne portam exeas; quia Iupus, qui iam multos liomines
devoravit, penitus te occident! " Sanctus vero Franciscus, sperans in
D. Jhesu Cristo, qui universe carnis spiritibus dominatur, non clypeo
protectus vel galea,
6. sed signo s. crucis se muniens, exivit portam
cum socio, totam flduciam suam iactans in Domino, qui credens in eo,
facit sine lesione aliqua super basiliscum et aspidem ambulare et
conculcare, non solum lupum, sed leonem, insuper et draconem